سلام

الان وسط یه عالمه اسباب و اثاثیه نشستم، دارم تایپ می کنم همه افراد خانواده فکر می کنن به چه طریق میشه کامپیوتر رو تا آخرین لحظه سرپا نگه داشت؛ آخه بدون کامپیوتر و البته اینترنت زندگی مفهومی کم رنگ به خودش می گیره(در اینجا شاعر می گه : آه رایانه جان، بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود....)

تمام وسایل اتاقها رو اوردیم تو پذیرایی، رنگ آمیزی (با کلی هیجان و شادی و اشتیاق و البته استرس) قراره از شنبه و از اتاق ها شروع بشه و بعد هال و آشپزخونه و در نهایت هم پذیرایی...

به نظر شما چه رنگهایی مناسب بخش های مختلف خونه اس؟؟؟؟ 

وااااااای بعدش هم مبله کردن خونه (با کلی هیجان تر....)

ما شهریور سال 80 اومدیم توی این خونه ؛ یه بار خودمون (خودمون شامل من، مردی برای تمام فصول، دخترها)خونه رو رنگ پلاستیک کردیم ولی الان اونقدر (به قول مامانم دارا، دوله مند) اوضاع خوب شدیم که قراره آقای نقاش هراه  کارگران زحمتکش خونه رو رنگ روغن کنن و این مهم حدود بیست ، سی روزی طول خواهد کشید.

و البته من در این مدت هنوز هم باید برم سرکار و کلاس زبان و در ضمن امتحان فاینال زبان هم 24 خرداد می باشد. و نی نی خواهر عزیزم هم که وسط تیر ماه ایشالا پا به عرصه وجود می نهد؛ می بینید که اگه از شدت هیجان سکته نکنم خیلی خوبه .....

اول از همه شهادت حضرت فاطمه(س) را به تمام شیعیان تسلیت عرض میکنم.

دوم اینکه خودم هم موندم که با چه سرعتی چند ماه گذشت و من فرصت یه آپ کوتاه نداشتم. میدونم این جوری نباید رها کرد، ولی خوب دیگه پیش میاد....

یه حس عجیب پیدا کردم ، دلم برای نگاه کردن به بچه هام تنگ شده(بین نگاه کردن و دیدن خیلی تفاوت هست) ؛ دلم برای با حوصله بون تنگ شده ؛ دلم برای مامان بودن تنگ شده و خیلی چیزهای دیگه.....

بعض ها میگن وقتی یه چیزی رو بدست میاری؛ یه چیز دیگه رو از دست میدی. حالا باید ببینی کدومش ارزشمندتره اونی که بدست میاری یا اونی که داری از دست میدی! 

نظر شما چیه؟؟؟؟؟